چالش هاي اسرائيل

شبكه نداي قدس
با وجود تمامي خط و نشانهاي صهيونيست ها در مورد حمله به نوار غزه به منظور سرنگوني دولت اسماعيل هنيه، نگراني مجامع صهيونيستي از شكست درباره ارتش اسرائيل افزايش يافته است.
به اعتقاد كارشناسان، افزايش نگراني صهيونيست ها به اين دليل است كه دريافته اند در ارزيابي هاي خود از عمليات نظامي در لبنان و غزه اشتباه كرده اند و خود را از چاله به چاهي انداخته اند كه به اين راحتي بيرون آمدن از آن امكان پذير نيست.
تحليلگران صهيونيست بيم آن دارند كه سلسله شكست ها و ناكامي هاي صهيونيست ها كه با جنگ 33 و 22 روزه به اوج خود رسيده و با انتشار گزارش گلدستون ابعاد جديدي به خود گرفته است با جنگ جديدي عليه نوار غزه تعميق يابد.
اين تحليلگران معتقدند رويكرد رهبران صهيونيست براي افزايش تعداد نظاميان ارتش رژيم صهيونيستي و تسليحات نظامي در مرزهاي غزه به دليل عاجز بودن اين رژيم در مبارزه با گروه هاي فلسطيني است.
برخي مطبوعات راستگراي صهيونيستي هم بر اين باورند كه صرف نظر از اينكه عقب نشيني دولت نتانياهو در برابر دولت باراك اوباما و فلسطينيان به حق يا اشتباه بوده، ليكن يك مسئله از ديدگاه افراطيون در مورد نتانياهو روشن است و آن اينكه وي وارد روندي از سياست هاي عقب نشيني شده كه تا به اين لحظه نتيجه واضحي از آن به دست نيامده است.
گرچه صهيونيست ها سفر اخير نتانياهو به واشنگتن را سفري اهانت آميز به نخست وزير خود توصيف مي كنند، اما اعلام عزم وي براي ادامه آنچه كه مطبوعات صهيونيستي از آن به عنوان روند عقب نشيني براي راضي ساختن رهبر كاخ سفيد توصيف مي كنند نشان مي دهد كه با وجود تمامي جنجال هاي موجود، صهيونيست ها و صد البته سياستگذاران كاخ سفيد به اين نتيجه رسيده اند كه رويكرد تهاجمي عليه كشورهاي منطقه از جمله ايران، سوريه، حزب الله و گروه هاي مقاومت فلسطيني امري بيهوده است و بايد به دنبال راهبردهاي تعامل غيرتهاجمي با اين كشورها بود.
از سوي ديگر سفر محرمانه و شكست خورده اخير تعدادي از عاليرتبه ترين ژنرال هاي ارتش رژيم صهيونيستي به چين، روسيه و برخي ديگر از كشورهاي جهان براي پيروي از طرح آمريكايي - صهيونيستي و افزايش مجازات ها عليه برخي كشورهاي منطقه خاورميانه براي صهيونيست ها ثابت كرد كه دوره فريب افكار عمومي و يكه تازي و توسعه طلبي با اتكا به قدرت هاي غربي به سر رسيده است.
همچنين با وجود آنكه صهيونيست ها تلاش كردند به نوعي با جريان سازشكار فلسطيني تعامل كنند و به آنها امتيازاتي بدهند اما به اعتراف صاحب نظران صهيونيست اين اقدام باعث شد كه مسئوليت هاي بيشتري براي طرف اشغالگر يعني رژيم صهيونيستي در كرانه باختري ايجاد شود و جنايات اين رژيم در نگاه افكار عمومي و مجامع بين المللي به زير سوال برود.
همچنين با وجود عمليات ترور، جاسوسي و فعاليت هاي اطلاعاتي گسترده در سطح جهان، همكاري اكثر قريب به اتفاق كشورهاي عربي با سياست هاي رژيم صهيونيستي و از همه مهمتر محاصره كامل نوار غزه و قطع ارتباط كرانه باختري با بقيه مناطق، صهيونيست ها هنوز موفق نشدند از مقاومت گروه هاي فلسطيني و مبارزه آنها براي رسيدن به آرمان مقدس فلسطين جلوگيري كنند.
اكنون مبارزان فلسطيني به ويژه جهاد اسلامي و حماس در نوار غزه چند برابر بيش از دوره قبل از جنگ 22 روزه مسلح هستند و قادرند مناطق استراتژيك رژيم صهيونيستي حتي تل آويو و عمق مناطق اشغالي را مورد هدف قرار دهند.
در هر صورت آغاز سقوط رژيم صهيونيستي كه از ژوئيه 2006 شروع شده هر لحظه سرعت بيشتري مي گيرد.

شكنجه كودكان فلسطيني

فريده شريفي
افشاي گزارش «ريچارد گلدستون» قاضي يهودي آفريقاي جنوبي كه درباره جنايات رژيم صهيونيستي درباره جنگ 22روزه غزه تهيه شده بود تنها گوشه اي از اقدامات سبوعانه رژيمي است كه سال ها مردم مظلوم فلسطين را زير شديدترين شكنجه، آزار و اذيت جسمي و روحي قرار داده است.
يورش هاي وحشيانه و كشتار مردم فلسطين از يك سو محاصره، شكنجه و هتك حرمت و اهانت به مردم از سوي ديگر از رايج ترين اقداماتي است كه رژيم تل آويو تحت حمايت قدرت هاي بزرگ درمورد اين ملت قهرمان به كار گرفته است.
محاصره، آزار و اذيت ملت فلسطين در هيچ قانون و توافقنامه بين المللي گنجانده نشده است و اين اقدامات به مثابه جنايت جنگي به شمار مي رود و سران رژيم صهيونيستي بايد به علت اين اقدام مجازات شوند.
متأسفانه مجامع بشري به ويژه كشورهاي عربي نه تنها از اين اقدام رژيم صهيونيستي در محاصره غزه و اعمال فشار بر فلسطينيان جلوگيري نمي كنند بلكه همانند جهان غرب در تداوم آن پافشاري و مشاركت هم مي كنند.
ساخت ديوار فولادي مصر در گذرگاه رفح اقدامي از اين نوع است كه در آن اسرائيل، آمريكا و مصر مشاركت دارند و به تنها چيزي كه فكر نمي كنند رنج و شكنجه ملتي است كه تنها به دليل مقاومت و حراست از آرمان هاي خود متحمل چنين مجازاتي شده اند.
بسياري از سازمان هاي حقوق بشري و برخي رسانه ها به جنايات رژيم صهيونيستي اشاره و آنها را محكوم كرده اند كه يكي از پرسرو صداترين اين گزارش ها، افشاگري روزنامه سوئدي «آفتون بلاوت» درباره جنايات رژيم صهيونيستي بود.
«دونالد بوستروم» روزنامه نگار سوئدي در اين گزارش اعلام كرد كه نظاميان صهيونيستي پس از دستگيري كودكان فلسطيني بدن آنها را پاره كرده، قلب و ريه و كبد و كليه آنها را از بدن هايشان بيرون مي آورند و به فروش مي رسانند. اما آنچه كه به گزارش اخير وي اهميت مضاعف بخشيده و باعث توجه افكار عمومي شده است بازداشت شبكه اي از يهوديان در آمريكا بود كه به قاچاق اعضاي بدن انسان در آمريكا و خارج از آن مي پرداختند و همين افشاگري خشم سران تل آويو را برانگيخت.
گزارش روزنامه سوئدي آغاز رفتار برنامه ريزي شده و جنايتكارانه نظاميان صهيونيستي را به دستور «ايهود اولمرت» وزير بهداري در سال 1992 كه بعدها به نخست وزيري رسيد مرتبط دانسته است ليكن وزارت خارجه رژيم صهيونيستي در واكنش به اين گزارش ادعا كرد كه اين روزنامه سوئدي و روزنامه نگار آن سابقه يهودي ستيزي دارند.
اما آنچه كه بيشتر از افشاگري هاي سازمان هاي حقوق بشري جهاني يا روزنامه هاي غربي باعث رسوايي و بي آبرويي رژيم صهيونيستي در شكنجه و آزار مردم فلسطين به ويژه كودكان فلسطيني شده است افشاگري يك سازمان حقوق بشري در رژيم صهيونيستي موسوم به «بتسيلم» است.
اين سازمان حقوق بشري از اقدام برخي عناصر پليس و سازمان اطلاعات رژيم صهيونيستي به همراه برخي عناصر مسلح گارد مرزي اين رژيم در بازداشت و شكنجه كودكان فلسطيني تا سرحد مرگ پرده برداشت.
در گزارش اين سازمان آمده است كه كودكاني كه با صهيونيست هاي شهرك نشين درگير مي شوند و با پرتاب سنگ از خود دفاع مي كنند از سوي عناصر پليس و نيروهاي امنيتي دستگير مي شوند و تا سرحد مرگ تهديد و شكنجه مي شوند.
«احمد صيام» (12ساله) يكي از اين كودكان شكنجه شده است كه درباره نحوه دستگيري خود اظهار داشت: هنگامي كه مرا پس از بازداشت به يك اتاق انتقال دادند و از من خواستند كه بر روي زانوهاي خود بنشينم و صورتم را به طرف ديوار برگردانم، هروقت حركتي مي كردم مسئول بازجويي با كف دست سيلي محكمي پس گردن من مي زد و به طرف ديوار هل مي داد به نحوي كه براثر اصابت بيني و سرم به ديوار خون از آن جاري مي شد. وقتي كه من دستمال كاغذي خواستم مسئول صهيونيستي مخالفت كرد و از من خواست در مقابل او زانو بزنم ولي من با خواسته او مخالفت كردم.
وي افزود، بازجويان دست من را سوزاندند و مجبورم كردند تا پيش از آزادي در مقابل مبلغي مالي برگه هاي نامعلومي را امضا كنم.
ضربه هاي شديد، خاموش كردن سيگار بر روي بدن، قرار دادن كيسه هاي آلوده بر روي سر، تخريب منازل كودكان، استفاده از شوك هاي برقي، نگه داشتن روي يك پا به مدت طولاني، محروميت از خواب براي چند روز، اجبار به خوردن تكه هاي بزرگ يخ، پاشيدن آب سرد يا گرم بر روي بدن، استفاده از صداهاي بلند و آزاردهنده، اعمال فشارهاي رواني، دشنام و ناسزا و اهانت هاي زشت و زننده، هل دادن كودكان به طوري كه گاهي به بيهوشي آنان منجر مي شود از جمله شكنجه هاي وحشيانه اي است كه رژيم صهيونيستي در مورد كودكان فلسطيني اعمال مي كند.
رژيم صهيونيستي از آغاز سال 2008 تاكنون 190 كودك فلسطيني را بازداشت كرده است. اين كودكان 10 تا 18 ساله در جريان يورش نظامي رژيم صهيونيستي به كرانه باختري بازداشت شده اند. اين تعداد شامل كودكان غزه نمي شود.
رژيم صهيونيستي همچنين از آغاز انتفاضه الاقصي در سال 2000 تاكنون 6200 نفر را بازداشت كرده است كه 350 نفر از آنها در زندان ها و بازداشتگاه هاي اسرائيل به سر مي برند.
رژيم صهيونيستي از ارتكاب هرگونه جنايتي عليه كودكان اسير فلسطيني هراسي ندارد و اين در حالي است كه به موجب قوانين بين المللي به ويژه ماده 16 كنوانسيون حقوق كودك، هرگونه اقدام ظالمانه و غيرقانوني عليه كودكان جايز نيست و اين حق مسلم كودكان است كه در صورت اعمال هرگونه ظلمي در حق آنها، قانون از اين كودكان حمايت كند.
مراكز بازجويي و زندان هاي رژيم صهيونيستي به طور عمد اسيران كودك فلسطيني را در تنگنا قرار مي دهند و براي اعتراف گرفتن از كودكان، روش هاي مختلف شكنجه را به كار مي گيرند.
تعامل نظاميان و مسئولان صهيونيستي با كودكان فلسطيني با مفاد قانون كودكان مغايرت دارد و به منزله شديد حقوق بشر كودكان به شمار مي رود. از سوي ديگر، مركز حقوق بشر فلسطين اعلام كرد كه بيش از 4000 كودك فلسطيني به دليل پيامدهاي حمله وحشيانه رژيم صهيونيستي به غزه دچار مشكلات و بيماري هاي روحي و رواني شدند و تعدادي از آنها نيز به بيماري هاي مزمن از جمله كم خوني، ديابت و پوكي استخوان دچار شده اند.
براساس پژوهشي كه برنامه بهداشت و روان غزه انجام داده مشخص شده كه 33/3 درصد از كودكان فلسطيني دچار صدمات شديد روحي شدند كه اين مسئله بر زندگي آنها تأثير مستقيم داشته است. آيا مجامع جهاني مي خواهند براي هميشه چشمان خود را روي جنايات هولناك صهيونيست ها در قبال مردم فلسطين ببندند؟
«شادي السعايده» يك دختر جوان فلسطيني كه از سوي نيروهاي اشغالگر صهيونيست در زندان هاي اين رژيم تحت شكنجه قرار گرفته بود بر اثر شدت شكنجه و نرسيدن امكانات به موقع پزشكي به شهادت رسيد. وي بيش از 7 سال در زندان هاي رژيم صهيونيستي گرفتار بود. مشكلات مربوط به آوارگي فلسطينيان، فقر و بحران هاي اجتماعي از ديگر پيامدهاي محاصره و يورش هاي وحشيانه رژيم صهيونيستي به مناطق فلسطينيان است.

نژادپرستي در زندان هاي آمريكا

در شرايطي كه دولت آمريكا پيوسته شعار دفاع از حقوق بشر سر مي دهد يك روزنامه كوبايي با انتشار گزارشي به بررسي موضوع نژادپرستي در زندان هاي آمريكا و وضعيت بغرنج زندانيان پرداخت.
روزنامه «گرانما» چاپ كوبا، در گزارشي وضعيت بسيار بد زندانيان در زندان هاي آمريكا و بي شرمي دولت آمريكا در برخورد با اين گونه زندانيان و نقض حقوق بشر در اين زندان ها را به تصوير كشيده است.
گرانما در ابتداي گزارش خود مي نويسد: يك نفر از هر چهار زنداني سراسر جهان، در يكي از زندان هاي آمريكا زنداني است. تركيب اين زندان ها به طرز متبحرانه اي نژادپرستانه است: از هر 15 سياه پوست، يكي از آنها زنداني هستند و از هر 9 نفر يكي از آنها بين 20 تا 34 سال سن دارد و از هر 36 نفر آنها، يك نفر هيسپانيك است. دو سوم از آنهايي كه در حبس ابد به سر مي برند، آمريكايي هاي سياه پوست يا آمريكاي لاتيني هستند و در پرونده ايالت نيويورك، تنها 3/16درصد از زندانيان سفيدپوست هستند.
هر سال، 7000 نفر در زندان هاي آمريكا جان خود را از دست مي دهند كه بيشتر اين تعداد يا به قتل مي رسند يا خودكشي مي كنند. براي مثال، نگهبانان زندان هاي آمريكا به طور روزمره از سمومي بر روي زندانيان استفاده مي كنند. بنا بر گزارش اخير، از سال 2001 تاكنون حدود 230 تن از شهروندان آمريكايي در نتيجه استفاده از اين سلاح ها جان خود را از دست داده اند.
اين گزارش به پرونده يك زندان منطقه اي در «گارفيلد» واقع در ايالت «كلرادو» اشاره مي كند كه مسئولان اين زندان متهم به استفاده مداوم از «تفنگ هاي شوك دهنده» و «اسپري فلفل» به روي زندانيان هستند و سپس اين زندانيان را روي صندلي هايي در شرايط بسيار سخت براي مدت هاي طولاني رها مي كنند.
اخيراً گزارش شده است كه در 5 سال گذشته حدود 72 نفر در بازداشتگاه هاي مهاجران جان خود را از دست داده اند.
در گزارش وزارت دادگستري آمريكا در اواخر دور دوم رياست جمهوري «جرج بوش» 22هزار و 480 زنداني در زنداني هاي دولتي و فدرال آمريكا داراي ويروس «اچ آي وي» مثبت بودند و مبتلا به بيماري ايدز بودند و به طور تخميني 174 تن از زندانيان زندان دولتي آمريكا و 27 تن از زندانيان در زندان هاي فدرال آمريكا به دلايل مرتبط با ايدز جان خود را از دست دادند. براي مثال مقاله اي كه در 20 سپتامبر 2007 در روزنامه آمريكايي
«لس آنجلس تايمز» به چاپ رسيد گزارش داد كه 426 نفر از زندانيان زندان هاي ايالت كاليفرنيا در سال 2006 بعلت به تعويق افتادن درمان هاي پزشكي، جان خود را از دست دادند، كه تعداد 18 مورد از اين مرگ ها قابل پيشگيري بوده است و 48 مورد ديگر نيز احتمالا قابل پيش گيري بوده است.
«رودولفو راموس» يك بيمار 41 ساله ديابتي، به دليل آنكه به مدت يك هفته در سلول انفرادي رها شده بود و در ميان مدفوع خود دفن شده بود. جانش را از دست داد. مقامات زندان گرچه از وضعيت جسماني وي آگاه بودند، اما درمان هاي پزشكي را براي وي فراهم نياوردند.
بر پايه اين گزارش، در حداقل 40 ايالت از 50 ايالت آمريكا، دادگاه ها با نوجوانان 14 تا 18 سال همچون بزرگسالان رفتار مي كنند. حدود 200 هزار تن از نوجوانان در آمريكا در دادگاه هاي بزرگسالان حاضر مي شوند گرچه اثبات شده است كه اين روند اشتباه است.
نوجوانان در 13 مركز بازداشت نوجوانان در آمريكا از ميزان بالاي سوءاستفاده رنج مي برند و از هر 3 نوجوان زنداني در اين زندان ها، يكي از آنها مورد حمله قرار مي گيرد.
تقريباً 283 هزار نفر از زندانيان از بيماري هاي رواني رنج مي برند كه اين ميزان، 4برابر بيماران موجود در بيمارستان هاي اعصاب و روان است.
گرانما در ادامه گزارش خود افزود كه شكنجه هاي فيزيكي و رفتارهاي ظالمانه با زندانيان، مختص زندان هاي آمريكا است. يك فيلم انگليسي كه چند سال پيش پخش شد و «شكنجه: زندان هاي ظالمانه آمريكا» نام داشت، تصاويري از دوربين هاي امنيتي زندان در فلوريدا، تگزاس، آريزونا و كاليفرنيا را نشان مي داد كه در آنها نگهبانان زندان ها در حالي نمايش داده شده بودند كه زندانيان را به شدت كتك مي زدند و حتي برخي از آنها را از پاي درآوردند و در مقابل زندان ها از تفنگ هاي شوك آور و ميله هاي الكتريكي، سگ هاي نگهبان، اسپري هاي شيميايي و ابزار فلج كننده بسيار خطرناك استفاده مي كردند.
اين روزنامه كوبايي با اشاره به بي شرمي دولت آمريكا و رفتار ظالمانه دولت آمريكا كه مدام دم از دفاع از حقوق بشر مي زند، در پايان گزارش خود اين گونه آورده است كه زيان آورترين تأثير اين انزواي طولاني، اين است كه سوءاستفاده ذهني از زندانيان به طرز هراس آوري بر آنها تأثير مي گذارد. بسياري از زندانيان، ديوانه مي شوند (اگر پيشتر مشكل رواني نداشته اند)، يا به دنبال تنبيه هاي غيرانساني، خودكشي مي كنند. آنها در بخش هاي محدود جدا شده اي قرار دارند و بسياري از آنها در زندان هاي انفرادي هستند اما دولت آمريكا اين اطلاعات را منتشر نكرده است. اكثر زندانياني كه درآمريكا در انفرادي به سر مي برند، بيش از 5 سال يا بيشتر است كه در سلول انفرادي حبس شده اند.